فرو برد و شخص ديگرى به نام ظبيان بن عماره خود را به روى او انداخت و بينى او را بريد و او به درك و اصل شد و شخص ديگرى نيز با او از پاى درآمد . حسن عليه السلام را روى تختى گذاشتند و به مداين حمل كردند و در خانهء سعدبن مسعود ثقفى فرود آوردند كه از طرف اميرالمؤمنين عليه السلام فرماندار آنجا بود و امام حسن عليه السلام نيز او را تأييد كرده بود . امام حسن عليه السلام در آنجا به معالجهء زخم خود پرداخت ، و گروهى از سران قبايل پنهانى به معاويه نوشتند كه ما از تو اطاعت مىكنيم و او را تشويق كظردند كه هر چه زودتر به جانب ايشان حركت كند و به او قول دادند وقتى كه به اردوگاه امام حسن عليه السلام نزديك شود ، او را تسليم معاويه كنند و يا ترور كنند ! امام حسن عليه السلام از اين ماجرا اطلاع يافت ، از طرفى نامهء قيس بن سعد - رضى الله عنه - به او رسيد كه امام عليه السلام او را بهنگام رفتن عبيدالله بن عباس براى برخورد با معاويه همراه ساخته بود تا معاويه را از رفتن به جانب عراق بازگردانند ، و امام عليه السلام عبيدالله را فرمانده سپاه قرار داده بود و گفت : اگر اتفاقى براى او افتاد ، قيس بن سعد ، فرمانده سپاه باشد . پس نامهء قيس بن سعد به دست امام رسيد ، در حالى كه امام را مطلع ساخته بود كه مع اويه را در روستايى به نام « حبوبيّه » در مقابل « مسكن » فرود آورده‌اند و معاويه براى عبيداللَّه بن عباس پيغام فرستاده و او را به رفتن نزد خود ترغيب كرده و يك ميليون درهم براى او متعهّد شده است كه نيمى از آن را فورى بپردازد و نيم ديگر